نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
دانشکده زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران
چکیده
کتاب «دانشنامه» توسط حکیم میسری در سدۀ چهارم سروده شده است. این دانشنامه با توجه به تلفیق منابع علمی، دستورات اسلامی و آداب و رسوم کهن یکی از بهترین آثاری است که منعکس کنندۀ سبک زندگی سالم و فرامین طبی و بهداشتی است. این منظومۀ کهن در موضوع طب سنتّی تألیف شده و به معرّفی بیماریها و گیاهان دارویی، تقسیم بندی بیماریها، مشخّص نمودن خاصیّت و درجه گرمی و سردی داروها، بیان پرهیزها، آموزش روش مصرف دارو، داروسازی، اعمال یداوی و درمان‌های غیرخوراکی و ... پرداخته است. پژوهش حاضر درصدد است با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه دادههای کتابخانه‌ای اشعار کتاب دانشنامه را مورد بررسی قرار دهد و انواع روش‌های درمانی توصیه شده توسط حکیم میسری را شناسایی و مشخّص نماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که حکیم میسری بسیاری از روش‌های مرسوم در عصر خویش را تجویز نموده است؛ فصد، اسهال، سعوط، طلی و غذا درمانی از درمان‌های پرتوصیه وی بوده و «حقنه» جزو روشهایی است که میسری نگاه مثبتی و سازندهای به آن ندارد. میزان تجویز روش‌های درمانیِ خاص توسط حکیم میسری که وامدار مکتب رازی و همعصر ابوعلی سینا میباشد نشان از جایگاه مهم و درخور توّجه آن روشها دارد و بیانگر این امر است که آن روشها به سبب اهمیّتشان میتوانند امروزه نیز مورد توّجه و استفاده قرار گیرند.
کلیدواژه‌ها
)