نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشکده زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران
چکیده
پژوهش حاضر با هدف، از بین بردن بن بستهای زبانی یا مطالعات زبانی که در زمینۀ معنا مطرح هستند انجام شده است. برای نیل به این هدف، به بررسی دستور زبان و معنی شناسی از دیدگاه زبانشناسی پرداخته شده تا مشاهده شود دستور زبان و زبان چه تأثیرات متقابلی بر یکدیگر دارند. مهمترین نتایج پژوهش حاکی از این است که: معناشناسی مطالعۀ محتوای زبان و مطالعۀ علمی معنی است که با گسترۀ وسیعی از پدیدهها اعم از ماهیّت معنا، نقش ساخت نحوی در تعبیر جملهها و تأثیر کاربردشناسی و اعتقادات گوینده در فهم گفتهها سروکار دارد. معناشناسی درصدد است به ما یک شیوه و ابزار مطالعه معنا بدهد که این ابزار به ما کمک کند که در بررسی متون و گفتمانها علمی عمل کنیم. نگارنده در پژوهش حاضر که به روش توصیفی- تطبیقی صورت گرفته، در تلاش است یک نوع نقد، البته نقد نه به معنای نقد ادبی و یک نوع شیوۀ موشکافانه و دقیق را از یک گفتمان یا متن از طریق معناشناسی ارائه دهد.
کلیدواژه‌ها
)