نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
دانشکده زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران
چکیده
شعر نیمایی، پس از سال 1318 ش. کم کم جای خود را در ادبیّات ایران باز کرد؛ اما آغاز آن در افغانستان کمی بعدتر از این تاریخ است. به واسطه مشکلات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی که سالهای طولانی بر افغانستان سایه افکنده، نمی‌توان با اطمینان کامل از تأثیرپذیری شعر نو افغانستان از همتایان ایرانی سخن گفت. برخی محققان تأثیرپذیری را مسلم میدانند و برخی راهی مستقل برای شعر نو افغانستان قائل میشوند. آنچه مسلّم است، در شعر سپید میتوان از تأثیر احمد شاملو و فروغ فرخراد به یقین سخن گفت. نکته قابل توّجه در هر دو نوع شعر نیمایی و سپید، حضور فعال زنان نوپرداز و سپیدسرا است. در باب مضمون و محتوا هر دو نوع شعر هم باید گفت دو موضوع مهاجرت و پایداری و مقاومت را میتوان مکررا در شعر نو و سپید افغانستان مشاهده کرد؛ گرچه موضوعاتی چون آزادی بیان، عشق به میهن، اخلاقیات و مضامین سنتّی چون عشق نیز در شعر نیمایی و سپید دیده میشود.
کلیدواژه‌ها
)