نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشکده زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران

چکیده

زبان اردو چون در محیط زبان فارسی رشد کرده و بالیده، تأثیر بسیاری از زبان فارسی گرفته است تا جایی که بیش از نیمی از واژگان خود را به‌طور مسنقیم یا غیر‌مستقیم از زبان فارسی گرفته است. این تاثیر در دستور زبان، الفبا و شعر بیشتر مشاهده می‌شود. ضرب‌ المثل‌ها یکی از بخش‌های مهم ادبیات (به‌ویژه ادبیات شفاهی) هستند که می‌توانند میزان نزدیکی دو زبان را به لحاظ معنا و واژگان مشخص کنند. در این پژوهش در جستجوی ضرب‌المثل‎‌هایی بودیم که در زبان اردو و فارسی از واژگان نزدیک یا یکسان استفاده کرده‌اند.

کلیدواژه‌ها

بهمنیار، احمد ( 1381)، داستان‎نامه بهمنیاری، چ سوم، تهران: انتشارات تهران.
پناهی، ثریا (1383)، « عناصر واژگانی فارسی در زبان اردو»، نامه فرهنگستان، س 6، ش 4.
پورنامداریان، محمدتقی ( 1368)، رمز و داستان‎های رمـزی در ادب فارسـی، چ 3، تهـران: علمی و فرهنگی.
حیدری ابهری، غلامرضا (1385)، حکمت‌نامه پارسیان، قم: نشر جمال.
دبیرسیاقی، سید محمد ( 1366)، گزیده امثال و حکم، تهران: تیراژه.
ذوالفقاری، حسن ( بهار 1386)، بررسی ساختار ارسال مثل، پژوهش‎های ادبـی، سـال 4، ش 15، ص 31-63.
زیدی، اسکندر عباس (1389)، «سهم زبان فارسی در شکل‌گیری زیان و ادبیات اردو»، فصلنامه مطالعات ملی، س 11، ش 1، ص 87ـ 108.
سعدی، مصلح­الدین عبدالله (1384)، گلستان سعدی، تصحیح خلیل خطیب رهبر، چ 17، تهران: صفی­علیشاه.
عمید، حسن (1389)، فرهنگ عمید، سرپرست تالیف و ویرایش: فرهاد قربان­زاده، تهران: اشجع.
مولانا، جلالا الدین (1387)، کلیات شمس، تصحیح  بدیع الزمان فروزانفر، چ4، تهران: امیرکبیر.
ـــــــــــ (1393)، مثنوی معنوی، شرح کریم زمانی، ج5، چ 23، تهران: اطلاعات.
همایی، جلال­الدین (1374)، معانی و بیان، به کوشش ماهدخت همایی، ج 3، تهران: هما.
Bahri, Hardev (1960), Persian Influence on Hindi, Allahabad, The Bharati Press