نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشکده زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه زبان ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران
چکیده
فریدون مشیری روزنامه نگار و شاعر برجستۀ معاصر است. شاعری میانهرو که توانست با تلفیق دیدگاهی سنتّی و مدرن موضوعهای اجتماعی، انسانی و فرهنگی را با حسهای خاطره انگیز و عاشقانه در هم آمیزد و درون مایه اشعار خویش قرار دهد. سرتاسر سرودههای وی نموداری از حقیقت و مهر در دنیای آرمانی است. پرآوازهترین اثر مشیری شعر «کوچه» نام دارد که در اردیبهشت ماه ۱۳۳۹ خورشیدی در مجلۀ «روشنفکر» منتشر شد. این قطعه از زیباترین و عاشقانهترین شعرهای نوی زبان فارسی است. مشیری عاشق زیباییهاست و ستایشگر پاکی، نیکی، مهربانی، فضیلت و طبیعت است. با نگاه ژرف بین و تازه یاب خود زیباییهای بکر را شکار میکند و میستاید. پژوهش حاضر که به روش کتابخانهای و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است، تلاش نگارنده برای معرّفی هرچه بهتر مشیری و تحلیل و ارزیابی درونمایۀ سرودههای این شاعر گرانسنگ است. یافتههای پژوهش نشان داد که مشیری شاعری نوپرداز همراه با اندیشه و آفرینشهای نو با زبانی روان، ساده فهم و درخشان است. سرودههای او از نظر قالب و محتوا متأثر از اصول رمانتیسم و جریان شعر رمانتیک فارسی است. میتوان محورهای اصلی شعرش را عشق، مهرورزی و انسان گرایی به شمار آورد.
کلیدواژه‌ها
)