نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
گروه علوم تربیتی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی هدی، قم، ایران.
چکیده
خطبهها، نامهها و کلمات قصار نهجالبلاغه دریای جوشانی از علم، فضل، تعلیم و تربیت و معارف ارزنده بشری است. پژوهش حاضر با موضوع حکمت های تعلیمی از نگاه حضرت علی(ع) با توجه به افزایش آسیب های اجتماعی در جامعه و ضرورت اصلاح روشهای تعلیمی با روش کتابخانه های و بر پایه توصیف و تحلیل تهیه شده است. این پژوهش به بررسی نکات و آموزه های تعلیمی نهج البلاغه می پردازد که این نکات در چهار بخش مختلف مورد بحث قرار می گیرد: نخست، استفاده از داستان وخلاصهای از داستانهای آموزنده نهج البلاغه به همراه نتایج آنها ؛در بخش دوم به بررسی وظایف مربی و متربی در فرآیند تعلیم پرداخته و مربی را به عنوان راهنما و فرایند تربیت را به منزله یک راهنما معرفی کرده است. سپس هدایت به سمت خوبی ها با استفاده از فضیلت ها و رذیلت ها اشار کرده و در آخر به بررسی نامه امام علی(ع) به امام حسن(ع) پرداخته است. ضمن آن توصیه های این نامه را برسی کرده و نکاتی برای تأثیرگذاری بیشتر کلام در آن بررسی شده است. آموزه های تعلیمی فراوانی از دل نهج البلاغه استخراج شد که به دلیل کمبود وقت به مهمترین آنها اشاره شده است؛ این آموزه ها عبارتند از: گذرا بودن دنیا، اهمیت عهد و پیمان، پرهیزکاری، تربیت و لزوم علم آموزی به فرزندان، توکل بر خدا، عدل و دادگری، فضیلت سکوت و خاموشی، دوری از تنبلی، دوری از مصاحبت با انسان جاهل و مشورت با خردمندان.
کلیدواژهها