نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
گروه زبان،ادبیات و فرهنگ شناسی، دانشگاه مجازی المصطفی، جامعه المصطفی العالمیه قم، قم، ایران.
چکیده
هدف این تحقیق، بررسی نقش شیوههای مختلف نظارت و راهنمایی آموزشی بر بهبود علمی و حرفهای معلمان ادبیات در مکاتب شهر کابل است. با توجه به اهمیت ارتقای کیفیت تدریس و نقش حیاتی معلمان ادبیات در نظام آموزشی، این پژوهش تلاش دارد تا نشان دهد کدام شیوههای نظارتی (نظارت سنتی، نظارت بالینی، نظارت مشارکتی و راهنمایی حمایتی) میتواند بیشترین تأثیر را بر رشد حرفهای و علمی معلمان مذکور داشته باشد. روش تحقیق کمی و از نوع توصیفی – تحلیلی است.جامعه آماری این تحقیق شامل معلمین ادبیات در شهر کابل در سال 1405-1404 است. برای نمونه گیری، به صورت تصادفی خوشهای، یک ناحیۀ آموزشی انتخاب و از این ناحیه 6 مکتب دولتی و 2 مکتب خصوصی انتخاب شدند. مجموع آمار مکاتب خصوصی و مکاتب دولتی 240 تن که از جمله 130 تن و از مکتب دولتی110 تن معلمین از مکاتب خصوصی است، حجم نمونه با استفاده از فورمول کوکران به سطح اطمینان 95% و خطای 5% برای جامعه محدود برابر با 150 تن به دست آمد است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که شیوههای تظارتی (نظارت مشارکتی و راهنمایی حمایتی) با ضریب تأثیر 0.67 و 0.85 به ترتیب، بیشترین تأثیر را بر بهبود حرفهای معلمان ادبیات دارند، در حالی که تظارت سنتی با ضریب 0.23 کمترین تأثیر را نشان داده است. همچنین بین نظارت بالینی و بهبود مهارتهای تدریس رابطۀ معناداری مشاهده شد.
کلیدواژهها