نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی دانشکدۀ هدی قم، قم، ایران

2 استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه مجازی، جامعه المصطفی العالمیه قم، قم، ایران

چکیده

در این پژوهش مسندالیه در بخشی از سروده‎های سهراب سپهری از مجموعۀ حجم سبز بررسی شده است. از روی پلک شب، روشنی؛ من، گل، آب؛ نشانی، پشت دریاها، صدای دیدار، شب تنهایی خوب و سوره تماشا عناوین سروده‎هایی است که از این مجموعه انتخاب شده است. در این مقاله، بسامدها و تکرارها بررسی شده و به اجمال درون مایه‎ها و اندیشه‏های سهراب از نگاه مخاطب ارزیابی شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی مقاصد ذکر مسندالیه مانند اظهار بشارت، بزرگداشت نهاد اظهار شادمانی، اظهار تأثر و اندوه، تأکید بر نهاد و خوارداشت نهاد است. حذف مسندالیه در دامنۀ پژوهش هم به قرینۀ لفظی و هم به قرینۀ معنوی است. حذف مسندالیه به قرینه‎های لفظی و معنوی بیشتر به دلیل آشکار بودن مسندالیه است. تقیید مسندالیه نیز بیشتر به قید اضافه و وصف است. با نگاهی وسیع‎تر به اشعار سهراب ، پیوند نزدیک اشعار او را با طبیعت درمی‎یابد. اهمیت دادن به سادگی و دوری از تعلقات در اشعار او آشکار است بررسی درون مایه‎های شعر او و ارتباط آن با سمبل‎های عرفانی یا با اندیشه‎های توحید محور و بررسی میزان طبیعت‎گرایی هر یک موضوعات مستقلی است که زمینۀ خاص خود را در تحقیق می‎طلبد.

کلیدواژه‌ها

  1. قرآن، (1389) ترجمه محمد کاظم معزی، همراه با فهارس القرآن دکتر محمود رامیار، مشهد: صابرین.
  2. آوای قرآن، (1378)، ترجمه ابوالفضل بهرام پور، تهران: آوای قرآن.
  3. سپهری، سهراب (1382)، هشت کتاب، تهران: طهوری.
  4. شمیسا، سیروس (1392)، معانی، تهران: میترا.
  5. صفا، ذبیح الله (1390)، آیین سخن، تهران: عطار.
  6. علوی مقدم، محمد و اشراف زاده، رضا (1393)، معانی و بیان، تهران: سمت.
  7. کزازی، میرجلال الدین (1391)، زیباشناسی سخن پارسی، تهران: ماد.