Document Type : Original Article
Author
Department of Educational Sciences, Hoda Faculty of Theology and Islamic Studies, Qom, Iran.
Abstract
خطبهها، نامهها و کلمات قصار نهجالبلاغه دریای جوشانی از علم، فضل، تعلیم و تربیت و معارف ارزنده بشری است. پژوهش حاضر با موضوع حکمتهای تعلیمی از نگاه حضرت علی(ع) با توجه به افزایش آسیبهای اجتماعی در جامعه و ضرورت اصلاح روشهای تعلیمی با روش کتابخانهای و بر پایه توصیف و تحلیل تهیه شده است. این پژوهش به بررسی نکات و آموزههای تعلیمی نهج البلاغه میپردازد که این نکات در چهار بخش مختلف مورد بحث قرار می گیرد: نخست، استفاده از داستان وخلاصهای از داستانهای آموزنده نهج البلاغه به همراه نتایج آنها ؛در بخش دوم به بررسی وظایف مربی و متربی در فرآیند تعلیم پرداخته و مربی را بهعنوان راهنما و فرایند تربیت را بهمنزله یک راهنما معرفی کرده است. سپس هدایت به سمت خوبیها با استفاده از فضیلتها و رذیلتها اشار کرده و در آخر به بررسی نامه امام علی(ع) به امام حسن(ع) پرداخته است. ضمن آن توصیههای این نامه را برسی کرده و نکاتی برای تأثیرگذاری بیشتر کلام در آن بررسی شده است. آموزههای تعلیمی فراوانی از دل نهج البلاغه استخراج شد که به دلیل کمبود وقت به مهمترین آنها اشاره شده است؛ این آموزهها عبارتند از: گذرابودن دنیا، اهمیت عهد و پیمان، پرهیزکاری، تربیت و لزوم علم آموزی به فرزندان، توکل بر خدا، عدل و دادگری، فضیلت سکوت و خاموشی، دوری از تنبلی، دوری از مصاحبت با انسان جاهل و مشورت با خردمندان.
Keywords